نتیجه دعا
⁉️ سوال: ???
?چرا گاهی نتیجه دعا غیر از آن چیزی است که از خداوند حاجت خواسته ایم؟
✍️پاسخ:
✅ خداوند کریم امر به دعا و ضمانت به استجاب نمود، پس دعا را مستجاب مینماید، ولی استجابت دعا این نیست که فرمانبردار دستورات دعا کننده باشد و یا حتماً همان چیزی که او خواست را در همان زمانی که او خواست بدهد.
? بدیهی است که اگر دعای بندگانش را مستجاب نمینمود، یا همه هلاک شده بودند و یا حتی مؤمنین و دعا کنندگان نیز در شرایط خیلی خیلی ناخوشایندی به سر میبردند، چرا که از نظر لطف الهی محروم شده بودند. لذا به پیامبرش (ص) به بندگانم بگو اگر دعا شما نبود که به شما نظر نمی کردم، و بدیهی است هر کس تکذیب کند، خودش لوازم عذاب خود را فراهم کرده است:
? « قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا» (الفرقان، ۷۷)
ترجمه: بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمىكند در حقيقتشما به تكذيب پرداختهايد و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد.
? خداوند کریم دعا را مستجاب مینماید، اما دنیا را دار جبر نیافریده که اگر هیچ شرطی نیز برای تحقق امری فراهم نبود و یا به قولی مصلحت نبود نیز به زور و یا به صورت معجزهای آن را به مصلحت نماید. قضا و قدر، علت و معلول، تأثیر و تأثر، حرکت و محرک و …، همه لوازم وقوع یک اتفاق است و چنین نیست که اگر خواست یک نفر مغایر با تمامی شرایط بود، خدا [با توجه به ارتباط همه اجزای مادی و غیر مادی عالم هستی با یک دیگر]، تمام نظم عالم را بر هم زند تا غیر مصلحتی را مصلحت نماید. انتظار چنین درخواست غیر حکیمانه و عادلانهای از خداوند حکیم و عادل، همان دعای غیر قابل استجابت است.
? در عین حال دقت فرمایید که دعا و استجابت دعا تعاریف، شرایط و چارچوبهایی دارد و استجابت یا عدم استجابت دعا، علل و حکمتهای متعددی دارد که به اختصار میگویند لابد مصحلت نیست.
? *** و کلام آخر:
? گاهی به وسیله لازم متوسل نمی شود. استجابت هر دعایی وسیلههایی می خواهد که باید دعا کننده به آن متوسل گردد و از جمله وسیلهها بعد از توسل به اهل بیت (ع)، توسل به نماز، به دعا، به نیکی به پدر و مادر، صله ارحام، صدقه و … می باشد. که خود خداوند متعال فرمود: برای تقرب وسیله بجویید و تلاش کنید.
? و البته که باید وسیله متناسب با هدف باشد:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ و َابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ« (المائده، ۳۱)
ترجمه: اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا پروا كنيد و به او [توسل و] تقرب جوييد و در راهش جهاد كنيد باشد كه رستگار شويد.
? … و خلاصه هزاران هزار حالت و شرایط دیگر.
? اما در عین حال فرمود: از رحمت من ناامید نشوید، مشرک نگردید، از من بخواهید، به فضل و رحمت من امیدوار باشید، به من توکل کنید، اعتماد کنید و دعا کنید. نه این که انسان فقط یک لفظی بر زبان براند، سپس مانند اربابان یا فرماندهان معترض گردد که چرا به اجرا در نیامد و نامش را هم عدم استجابت دعا بگذارد.
متنفربودن را میدانن
خدای خود
? خدای خود ?
? چو بینم خال رخسارت شوم من مبتلای تو
? بسی سالهاست دلدادم تو دانی و خدای خود
? چنان مجذوب این رویم ز مشتاقان در کویت
? که گر جانی دگر بخشند کنم آن را فدای خود
? ببین احوال و گفتارم سرگرم است بحال تو
? پریشان می شود گاهی ز دوری از هوای خود
? ببین خوبان عالم را که حیران تو می گردند
? دهی اذن ملاقاتت دهم جان را برای خود
? نادم گشته ام از خویش ز کردار و اعمالم
? چو حری میشوم اکنون رها گشته پای خود
? محمود حاجی محمدی (نادم) ?
? تا نیایی گره از کار بشر وا نشود
درد ما جز به ظهور تو مداوا نشود ?
? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?
قسمت ششم زندگی مقام معظم رهبری
?نگاهی گذرا به #زندگینامه_ی حضرت آیت الله العظمی سید علی حسینی #خامنه_ای
رهبر معظم انقلاب اسلامی
?#قسمت_ششم?
۲. شخصیت علمی و فرهنگی
۱.۲. تحصیل و تدریس
?بازگشت به مشهد
آیتالله خامنهای در ۱۳۴۳ش به دلیل عارضهی بینایی پدر و کمک به وی به ضرورت از قم به مشهد بازگشت و بار دیگر در جلسات درس آیتالله میلانی حضور یافت که تا سال ۱۳۴۹ ادامه داشت. او از ابتدای حضور در مشهد، به تدریس سطوح عالی فقه و اصول (رسائل، مکاسب و کفایه) و برگزاری جلسات تفسیر برای عموم همت گماشت. در این جلسات جمعیت کثیری از قشر جوان به ویژه دانشجویان حضور پیدا میکردند[۲۷] . در جلسات تفسیر خود، مهمترین پایههای فکری اسلام و اندیشه اسلامی را از خلال آیات قرآن استخراج و بیان مینمود و به تعمیق بنیانهای اندیشه مبارزه و براندازی حکومت طاغوت میپرداخت به صورتی که شرکتکننده در درس تفسیر او به این نتیجه ضروری و طبیعی میرسید که حکومتی بر پایه اسلام و معارف دین باید در کشور تحقق یابد. یکی از اهداف اصلی او از تفسیر، انتقال مبانی انقلاب اسلامی به جامعه بود از سال ۱۳۴۷ درس تخصصی تفسیر را نیز برای طلاب علوم دینی شروع کرد که این دروس و جلسات تفسیر تا سال ۱۳۵۶ و قبل از دستگیری و تبعید به ایرانشهر ادامه داشت[۲۸] . جلسات تفسیر در سالیانی از دوره ریاست جمهوری و پس از آن ادامه داشت.
ادامه دارد…