خصال امام زمان
خصال مهدى (ع)
حضرت مهدى (ع) عصار و فشرده عالم هستى 1 و وارث همه انبياء اولياء الهى است، و خداوند متعال همه خصال نيكويى را كه در بندگان صالح پيش از او وجود داشته، در آن حضرت جمع كرده است. به بيان ديگر آنچه خوبان همه دارند او به تنهايى دارد.
در زمينه آنچه گفته شد روايتهاى بسيارى وارد شده كه از جمله آنها مى توان به روايت زير كه از حضرت اباعبدالله الحسين (ع) نقل شده اشاره كرد:
«فى القائم منا سنن من الانبياء: سنة من نوح، و سنة من ابراهيم، و سنة من موسى و سنة من عيسى، و سنة من ايوب و سنة من محمد (ص). فاما من نوح (ع) فطول العمر؛ واما من ابراهيم: فخفاءالولادة و اعتزال الناس؛ واما من موسى (ع) فالخوف والغيبة؛ و اما من عيسى (ع) فاختلاف الناس فيه، واما من ايوب (ع) فالفرج بعدالبلوى؛ واما من محمد (ص) فالخروج بالسيف.» 2
در قائم ما (اهل بيت) سنتهايى از پيامبران الهى وجود دارد؛ سنتى از نوح، سنتى از ابراهيم، سنتى از عيسى، سنتى از ايوب: و سنتى از محمد (ص) از نوح طول عمر، از ابراهيم پوشيده ماندن ولادت و كناره گيرى از مردم، از موسى، ترس و غيبت از جامعه، از عيسى اختلاف مردم درباره او، از ايوب گشايش بعد از سختيها و بلايا، و از محمد (ص) قيام با شمشير را.
(1). در برخى از تفاسير كلمه «والعصر» به وجود حضرت مهدى (ع) تفسير شده است.
(2). علم اليقين، ج 2، ص 793، به نقل از موسوعة كلمات الامام الحسين (ع)، صص 669- 668، ح 710.
بسمت اشرافی گری
وقتی دلت پر است.....
?مرحوم شیخ رجبعلی خیاط میفرمود:
✅بطری وقتی پر است و میخواهی خالی اش کنی، خمش میکنی.
✅هر چه خم شود خالی تر میشود. اگر کاملا رو به زمین گرفته شود سریع تر خالی میشود.
✅دل آدم هم همین طور است، گاهی وقتها پر میشود از غم، از غصه،از حرفها و طعنههای دیگران.
قرآن میگوید:
“هر گاه دلت پر شد از غم و غصه ها، خم شو و به خاک بیفت."
این نسخهای است که خداوند برای پیامبرش پیچیده است:
“ما قطعا میدانیم و اطلاع داریم، دلت میگیرد، به خاطر حرفهایی که میزنند.”
“سر به سجده بگذار و خدا را تسبیح کن”
((سوره حجر آیه ۹۸))
فعالیت های امام در عرصه سیاست
فعالیت های امام صادق علیه السلام در عرصه سیاست
یکی از بزرگترین دلایل فعالیت سیاسی امام صادق علیه السلام تهدیدهای مکرر دستگاه حکومتی است. «شهادت امام جعفر بن محمد علیهماالسلام پس از گذشت دوازده سال از حکومت سیاه منصور عباسی رخ داد و طی این مدت با اینکه امام دور از عراق مرکز حکومت در مدینه می زیست؛ مع ذلک از دست او امان و راحتی نداشت… ابوالقاسم علی بن طاووس طاب ثراه در کناب شریف مهج الدعوات چنین می نویسد: منصور در دوران حکومتش هفت بار امام صادق علیه السلام را نزد خود احضار کرده است گاهی در مدینه و در ربذه به هنگام عزیمت حج و دیگر بار در کوفه و بغداد و در همه این جریانات تصمیم بر قتل امام علیه السلام داشته است.(۲)
الف. اعزام نماینده به منظور تبلیغ امامت: امام نمایندگانی به مناطق مختلف می فرستاد. ازآن جمله شخصی از اهل کوفه به نمایندگی از طرف امام به خراسان رفت و مردم را به ولایت او دعوت کرد. جمعی پاسخ مثبت دادند و اطاعت کردند و گروهی سرباز زدند و منکر شدند و دسته ای به عنوان احتیاط و پرهیز از فتنه دست نگه داشتند… در این قضیه، فرستاده ی امام، اهل کوفه و منطقه ی مأموریت خراسان بوده، در حالی که امام در مدینه اقامت داشته است و این وسعت حوزه فعالیت سیاسی امام را نشان می دهد.[۳]
ب. منع همکاری یاران و شیعیان با حکومت جور
ج. برخورد لفظی با منصور عباسی
نمونه های این برخوردهای امام در مقابل منصور عباسی درجواب پرسش بعدی آمده است.
سئوالی دیگر مطرح است و آن اینکه سیره امام صادق در مسائل سیاسی روز انفعالی بوده است یا تهاجمی؟ برای جواب این پرسش که در ابتدا مشکل به نظر می رسد باید به رفتار امام در برخورد با حاکمان زمان نگاهی همه جانبه داشت.